รวมองค์ประกอบศิลป์สุดทุกอารมณ์ ใน Wuthering Heights 2026

Wuthering Heights เป็นนวนิยายของ เอมิลี่ บรองเต้ (Emily Brontë) ตีพิมพ์ในปี 1847 โดยเล่าเรื่องความรักอันรุนแรงระหว่าง Heathcliff เด็กกำพร้าที่ถูกรับมาเลี้ยง กับ Catherine Earnshaw ลูกสาวของบ้าน ทั้งสองเติบโตมาด้วยกันจนผูกพันอย่างล้ำลึก แต่เมื่อ Catherine เลือกแต่งงานกับชายที่มีฐานะดีกว่า และหนังสือเล่มนี้ยังอยู่ในหลักสูตรวิชาวรรณกรรมอังกฤษในหลายประเทศอีกด้วย

ภาพยนตร์ Wuthering Heights (2026) ถูกนำมาสร้างอีกครั้งในเวอร์ชั่นของ Emerald Fennell นำแสดงโดย Margot Robbie และ Jacob Elordi ซึ่งเป็นที่พูดถึงและถกเถียงในหลายแง่มุม โดยเฉพาะจากแฟนหนังสือ ตั้งแต่การดัดแปลงหลายส่วนจากนิยายดั้งเดิม การเลือกนักแสดง ไปจนถึงการเลือกทำงานสร้างให้แฟนตาซีไม่อิงยุคสมัย

แต่ต้องยอมรับว่า การเลือกแนวทางนี้ของ Emerald Fennell ก็ทำให้ส่วนของงานองค์ประกอบศิลป์งั้นออกมาสวยงามเป็นที่ประจักษ์ตาและใจ โดย Emerald Fennell กล่าวว่า ทุกๆ ฉากและองค์ประกอบในเรื่องนี้ ล้วนมีจุดประสงค์เพื่อเล่าถึง ‘อารมณ์’ ของเนื้อเรื่องเป็นหลัก ไม่ได้อิงจากประวัติศาสตร์หรือยุคสมัย ซึ่งแนวทางนี้อาจเรียกได้ว่าเป็นแนวโกธิค (Gothic) นั่นเอง ทำให้ทั้งงานฉาก พร็อพ คอสตูม และเพลงในเรื่องปรากฏออกมาดูเหนือจริง แฟนตาซี และทำให้ผู้ชมรู้สึกถึงมวลอารมณ์ในฉากนั้นๆ ได้อย่างชัดเจน

ทั้ง Jacob Elordi และ Margot Robbie กล่าวว่างานสร้างของหนังเรื่องนี้น่าทึ่งแบบที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อน ซึ่งเห็นได้จากเบื้องหลังการสร้างทั้งในคฤหาสถ์ Thrushcross Grange ที่หรูหราเกินจินตนาการ ไปจนถึงบ้าน Wuthering Height ที่มืดมนหดหู่ ทุกๆ รายละเอียดในฉากสื่อถึงสัญญะและอารมณ์ เชิญชวนให้ผู้ชมคิดตามในทุกขณะ

Art of จึงขอรวมงานองค์ประกอบศิลป์มาให้ชมกัน ว่าทำไม Wuthering Heights (2026) ถึงเป็นหนังอีกเรื่องของปีนี้ ที่ไม่ควรพลาดชมด้วยประการทั้งปวง โดยเฉพาะสำหรับคนที่ชอบงานเน้นภาพเป็นพิเศษ

บ้าน Wuthering Heights ที่มืดมนหดหู่

บ้านแสนหดหู่ที่ Catherine และ Heathcliff เติบโตมาด้วยกัน ดูยิ่งใหญ่ ทะมึน ท้าแรงลมบนภูเขา ส่วนด้านในบ้านก็เป็นสีสันและลวดลายที่ทำให้เกิดความอึดอัด ทั้งฝ้าเพดานและพื้นที่เป็นลวดลายตาราง เหมือนทำให้ตัวละครต้องอยู่ในกรอบและความกดดันเสมอ ฝ้าเพดานในครัวที่ต่ำจนเมื่อ Heathcliff มายืนก็เกือบจะไม่พ้นความสูงของเขา

คฤหาสน์ Thrushcross Grange อันหรูหรา

Drawing Room ห้องรับแขกคริสตัล

ห้องรับแขกเป็นห้องที่แสดงถึงความหรูหราสูงสุดในคฤหาสถ์ บ่งบอกว่าความหรูหราเช่นนี้เป็นสิ่งที่ Catherine เฝ้าฝันมาตลอดและไม่อาจปฏิเสธได้ ผนังห้องประดับด้วยทุกสิ่งที่แวววาว ทั้งคริสตัล โซฟาบุผ้าสีเงิน และแชนเดอเลีย

Red Library ห้องสมุดสีแดงเลือด

ห้องสมุดที่เป็นฉากสำคัญของเรื่อง พื้นฉาบไปด้วยสีแดงเงาวับราวเลือด และยังมีปูนปั้นรูปมือในท่าทางต่างๆ ที่ติดและเลื้อยอยู่บนหนังทุกด้าน

Dining Room สุดแวววาวชุ่มน้ำ

ห้องรับประทานอาหารเป็นอีกห้องที่สวยงามน่าทึ่ง ตั้งแต่มีบ้านตุ๊กตาที่จำลองคฤหาสน์ไว้ตั้งอยู่ ไปจนถึงความแวววาว ที่เหมือนมีน้ำเปียกอยู่ทุกที่ โดยเหมือนกับความเข้มข้นของความสัมพันธ์ ความรู้สึก ที่อัดแน่น ควบแน่นอยู่บผนัง

Skin Room ห้องนอนผิวหนัง

การออกแบบห้องนอนของ Catherine นี้ไม่ได้ทำเพื่อความสวยงามอย่างเดียว แต่เพื่อสื่อความหมายทางอารมณ์และจิตวิทยา ที่เรียกว่า ‘Skin room’ นั้นไม่ได้เป็นแค่คำเปรียบเปรย แต่เป็นการออกแบบฉากที่ Suzie Davies ผู้ออกแบบงานสร้าง ตั้งใจตีความรู้สึกและโลกภายในจิตใจของ Catherine ออกมา

ผิวหนังเป็นเหมือนแบ่งระหว่างข้างในกับข้างนอกของ Catherine ที่มีความขัดแย้งระหว่างตัวตนภายในกับภาพลักษณ์ทางสังคม อีกมุมหนึ่ง ผิวหนังยังสื่อถึงความใกล้ชิด ร่างกาย และความรุนแรงของอารมณ์ในเรื่องด้วย เพราะความรักในเรื่องนี้ไม่ใช่ความรักที่ละมุน แต่เป็นความรู้สึกที่ฝังอยู่ใต้ผิว ทั้งหลงใหลและทำร้ายกัน

กระบวนการสร้างห้องนี้เริ่มจากการนำภาพผิวหนังของ Magot Robbie ปรินต์ออกมา และพยายามเลียนแบบสีผิว เส้นเลือด หรือแม้กระทั่งไฝต่างๆ ของเธอ ทำออกมาสมจริงจน Magot เองก็ทึ่งไปตามๆ กัน และหากสังเกตดีๆ ม่านหัวเตียงยังเป็นสีเดียวกับผมบลอนด์ของเธอด้วย !

นอกจากสีและลวดลายแล้วยังรวมไปถึงพื้นผิวของวัสดุต่างๆ ที่ทำออกมาคล้ายผิวหนังด้วย เช่น ผนังที่มีความยืดหยุ่นเหมือนผิวหนัง ผ้าแขวน ผ้าห่ม หมอน และผ้าปูโต๊ะต่างๆ ในห้องนี้ก็ล้วนเล่นกับความเรียบและหยาบในระดับที่ต่างๆ กัน

สวนคฤหาสน์

ฉากในสวนนั้นได้รับแรงบันดาลใจมาจากภาพ The Swing (1767) ภาพวาดสไตล์ Rococo โดย Jean-Honoré Fragonard ที่เป็นที่เรื่องลือเรื่องความฉาวโฉ่ในความหมายเบื้องลึกของภาพ

หญิงสาวตรงกลางภาพนั้น นั่งอยู่บนชิงช้าที่ถูกแกว่งโดยสามีของเธอ แต่สายตาของเธอจับจองไปที่ชายอีกคนที่อยู่ด้านซ้าย กระโปรงของเธอเลิกขึ้นเผยให้เห็นชั้นในเล็กน้อย รองเท้าของเธอถูกสะบัดออก

แสดงให้เห็นว่าสามีของเธอนั้นเป็นคนควบคุมเธออยู่ด้านหลัง แต่เธอก็มีชู้รักอีกคน การแกว่งชิงช้าของเธอจึงเป็นเหมือนการแกว่งจากชายคนหนึ่งไปหาอีกคนหนึ่ง

หัวใจที่ถูกกักขัง ของ Catherine

Catherine เลือกมาแต่งงานโดยที่หัวใจยังรักชายอีกคน แม้จะอยู่ในที่หรูหรา แต่หัวใจก็เหมือนไร้ทางออก จึงมีการสื่อประเด็นนี้ออกมาในองค์ประกอบต่างๆ ในเรื่อง ทั้งอ่างปลาทอง กล่องกระจกที่บรรจุสัตว์เอาไว้ หรือแม้แต่อาหารบนโต๊ะที่เป็นเจลลี่ปลา

อาหารในคฤหาสน์นี้ไม่ได้เน้นให้เหมือนความเป็นจริง แต่เป็นเหมือนงานศิลปะที่แสดงความรู้สึกออกมา ปลาที่ลอยอยู่ในเจลลี่เหมือนกับ Catherine ที่ติดอยู่ในความทรมานใจ หรือส่วนประดับที่เหมือนเห็ดขึ้นอยู่ในป่า ก็เหมือนเป็นความผิดที่ผิดทางที่เพิ่มสุนทรียะให้กับโต๊ะอาหาร

เครื่องแต่งกายถ่ายทอดความรู้สึก

เครื่องแต่งกายในเรื่องไม่ได้อิงยุคสมัยทั้งหมด ถึงแม้จะมีโครงร่างอยู่บ้าง แต่ทางผู้กำกับตั้งใจให้เสื้อผ้าทุกชิ้นสื่ออารมณ์ในฉากนั้นๆ มากกว่า ชุดที่ออกมาจึงมีความแฟนตาซี น่าตื่นตาตื่นใจ แต่ไม่ถึงขั้นอาร์วองการ์ด เหมือนเป็นการขยายความรู้สึกผ่านทุกชุดให้ชัดขึ้น