ลองมองไปรอบตัว ไม่ว่าจะภาพวาดสุดฮีลใจที่ติดไว้ที่ผนัง หนังสือนิยายเล่มโปรดที่อ่านค้างไว้ เสียงเพลงที่เปิดคลอยามเช้า ทั้งหมดนี้เป็นภาพสะท้อนให้เห็นว่า แม้ไม่ได้เป็นศิลปินผู้สร้างสรรค์ แต่ ‘ศิลปะ’ ก็ยังคงรายล้อมอยู่ในชีวิตเราเสมอไม่ว่าทางใดทางหนึ่ง การที่ศิลปะสามารถสอดแทรกและเติบโตอยู่ในทุกสิ่งรอบตัวเราได้ เพราะในโลกของศิลปะนั้นมักไม่มีขอบเขต แล้วแต่จินตนาการของศิลปินจะไปถึง แต่สิ่งเดียวที่มักจะกลายมาเป็นข้อจำกัด ขีดเส้นขวางทางเดินให้เหล่าศิลปินไปไม่ถึงเป้าหมาย ก็คือ ‘กลไกการสนับสนุน’ ที่รวมไปถึงโอกาส การผลักดันอย่างเป็นระบบ ไปจนถึงเรื่องของทุนทรัพย์ นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมใน Ecosystem ของวงการศิลปะ จึงไม่ได้ต้องการเพียงแค่ศิลปินผู้สร้างสรรค์เท่านั้น แต่การที่ศิลปะจะยั่งยืนได้ พวกเราทุกคนที่เป็น ‘ผู้เสพศิลป์’ ก็มีบทบาทที่สำคัญไม่แพ้กัน เริ่มต้นจากการให้คุณค่ากับศิลปะ ให้กำลังใจศิลปิน นำไปสู่การบอกต่อ รวมถึงให้การสนับสนุนในรูปแบบต่างๆ ‘น้องปันศิลป์’ เด็กหญิงผู้สานต่อความฝันของผู้คนในด้านศิลปะ เมื่อความฝันและความจริงยังมีช่องว่าง ‘กองทุนส่งเสริมศิลปะร่วมสมัย’…