“ก็แล้วแต่เธอ ถ้าไม่อยากจะรับไว้ ก็เอาเลยเชิญ ฉันจะไม่ไปวุ่นวาย ขอสารภาพว่าสับสน ระหว่างรักกับศักดิ์ศรี ยังรักใครคนหนึ่ง ยังคิดถึงเค้าคนนั้น แต่สิ่งที่ฉันทำ Sometime สวนทางกับสิ่งที่ฉันเป็น”
เพลง คำสารภาพ ถ่ายทอดความรักที่จบลงทั้งที่ใจยังไม่พร้อมปล่อย ความรู้สึกสับสนระหว่างการรักษาศักดิ์ศรีกับการอยากไขว่คว้าให้เขากลับมา กลายเป็น “คำสารภาพ” ที่ตรงไปตรงมา ว่าแม้วันนี้เรายังไม่รักตัวเองได้เต็มที่ แต่ลึกๆ ก็ยังหวังว่า สักวันหนึ่ง...จะได้พบกันอีกครั้งในวันที่เราพร้อมกว่าเดิม
และจากบทเพลงนั้น จึงเกิดเป็น ‘พื้นที่สารภาพ’ พื้นที่เล็กๆ สำหรับใครก็ตามที่อยากนั่งทบทวนความรู้สึกของตัวเอง หรือพูดคุยกับอีกฝั่งในความคิด แม้เขาจะไม่ได้อยู่ตรงนี้อีกแล้ว
ภายในพื้นที่มี 'ตู้สารภาพ’ ที่ถูกลดทอนและได้แรงบันดาลใจจาก ‘ตู้สารภาพบาป’ ในโบสถ์ ซึ่งปกติเป็นพื้นที่ส่วนตัวระหว่างผู้สารภาพและนักบวช…
THE VOICE คือเสียงที่ไม่ได้เปล่งออกมา แต่สัมผัสได้อยู่ภายใน ถ่ายทอดสิ่งที่ไม่อาจเอื้อนเอ่ยออกมาเป็นคำพูดได้ งานศิลปะของ JAMSAN จึงกลายเป็นเหมือนการ ‘เชิญชวน’ ให้ผู้ชมแต่ละคนได้ลองมาสัมผัส เสียงของตัวเอง ผ่านภาพวาดที่เป็นเหมือนกุญแจไขความรู้สึกกลางใจเรา
นิทรรศการประกอบไปด้วยผลงานภาพวาด 2 ชุด ได้แก่ Red Chair และ Rose from the Stars จุดเด่นหลักของงานคุณ JAMSAN คือการเล่าเรื่องราวผ่านตัวละครเด็กสาวขี้เหงา พาดำดิ่งสู่ช่วงเวลาในอดีต และความทรงจำอันเปล่าเปลี่ยว สำรวจความเปราะบางในจิตใจ เล่าผ่านสถานที่ที่เรื่องราวเหนือจินตนาการทะยานสู่ห้วงแห่งความฝันอันไม่รู้จบ สะท้อนความรู้สึกผ่าน ‘เสียง’ ที่สื่อความหมายอย่างแผ่วเบาราวออกมาจากรูปวาด
Art of …